Lees hier de vorige blog

16 december 2025 In museum H’ART in Amsterdam is een mooie, serene tentoonstelling aan de Roemeense beeldhouwer Brancusi gewijd. Die bracht me terug naar eind 1989, naar de revolutie waarmee in Roemenië de communistische dictator Ceauşescu werd afgezet. Kort daarna ben ik voor het eerst met Jaap de Ruig naar het land afgereisd om materiaal voor een boek te verzamelen. We kwamen toen ook in de stad Târgu Jiu terecht, waar een taxichauffeur, Marcel Radulea, ons meenam naar zijn eigen flat. Hij bleek tijdens het communisme twintig jaar Hoofd Cultuur van de stad te zijn geweest, na de revolutie was hij ontslagen. We bleven logeren en werden vrienden, ook met zijn vrouw, docente Frans. Om even aan hun overweldigende gastvrijheid te ontsnappen wandelden Jaap en ik regelmatig naar de openbare sculpturen van Brancusi, die in de omgeving was opgegroeid. Volgens Marcel was tijdens het communisme geprobeerd de ‘Oneindige Zuil’ omver te trekken, zodat het beeld een tikje scheef leek te staan. Hij nam ons mee naar Brancusi’s ouderlijke huis, waar je de kiem van diens vormentaal al kon zien.